levend verlies

En toen…vaarwel

En toen, toen alle Rododendrons in bloei stonden, eindige haar verhaal. Een kist. Een afscheid. En buiten vliegt een roodborstje. Afscheid nemen tussen de bloemen, omringt door verhalen van toen. Ze hield van haar familie, vrienden en van bloemen. Ook van sherry. En daar lachen we om.

Er zijn tranen om het lot. Over het gedeelde lot als moeder van een zorgen kind. En toen, toen haar geest nog scherp was, waren er verhalen. Over ziekenhuizen, die ene huisarts, een hartafwijking, eetproblemen, verhalen over zorgen. Verhalen over haar gehandicapte dochter. Zij praatte en ik luisterde. Tot Anna Sophie werd geboren. Toen praatte ze en verstond ik haar.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s